Zuid-Afrika on the road

Nadat we op donderdag uit Kaapstadt zijn vertrokken, zijn we via de South Coast naar de East coast gereden; via kaap de goede hoop en cape agulhas. Vanuit Agulhas ging de rit naar Swellendam. Daar hebben we overnacht in nationaalpark Bontebok. Daar hebben we tussen de bontebokjes geslapen. De camping lag midden in het bos en was eigenlijk off-limits voor bikers, maar voor ons werd een uitzondering gemaakt. Super mooie camping en een prachtige volle maan!
Op vrijdag zijn we langs de kust verder gerden naar Jeffreys bay, net voor port Elisabeth. we vonden een mooie kampeergelegenheid aan het strand. Echter, bij het hameren van de eerste haring, brak de pleures uit. We werden kletsnat. Daarom hebben we gesnackt bij KFC en nog een biertje gevat bij de locale pub.
Op zaterdag reden we door naar Chintsa, net voorbij East-London. We kwamen aan bij Buccaneers lodge, een bijzonder leuke backpackerscamping. We hebben de eerste off-road kilometers gemaakt over gravel, dat ging goed. Even boodschapjes doen, koken en een drankje voor het slapen gaan.
Op zondag hadden we gratis ontbijt bij Buccaneers. Dus, veel te laat vertrokken richting Eric, de Franse Afrikaan, die we troffen bij House on the hill. Na bijna 400km, waarvan 200km door dichte mist, waarvan 100km in het donker aangekomen in Port Edwards, bij Ku-Boboyi river lodge. Eric was blij ons te zien en kookte een geweldige maal. We besloten maar een kamer te pakken en na en biertje waren we allemaal totehosen. Eric adviseerde ons om de volgende stop in Hluhluwe te maken en aldaar een safari te doen.
Maandagochtend uitgeslapen en wederom genoten van een voortreffelijk ontbijt. Na het ontbijt vertrokken richting Insinkwe backpackers en safari lodge. Rene heeft onderweg nog een dongel aangeschaft en Rob heeft een nieuwe camera moeten kopen, omdat de regenbui van vrijdag de camera genekt had. Wederom veel te laat, kwamen we aan op het zandpad naar de camping. Bammm, na 100 meter lag Rob al op een oor. Geen schade gelukkig. Ook Rene was genoodzaakt de motor neer te leggen. Uiteindelijk kwamen we op een super coole camping, waar de gibbons de boel onveilig maken. Meteen een safari geboekt voor de volgende morgen. Even een biertje aan de bar genuttigd,potje gekookt en hup, naar bed onder het genot van wat Afrikaanse oerwoudgeluiden.
5 uur dinsdag morgen, Reveille! tijd voor de game drive door Imfolozi national park. We zagen eigenlijke alle dieren van de savanne, behalve de leeuw en de olifant. Super!!!!! 's-middags lekkerr tuttelen en een dagje relaxen. Zelfs even in het zwembad gelegen. Rene heeft zijn knipperlichtje geplakt en Rob heeft zijn knipperlichtje recht gezet. Morgen weer vroeg op pad. Op weg naar de grens met Mozambique.

Cape Town

Omdat we doende waren met het wachten op de motoren hebben we maar genoten van Kaapstadt en omgeving.
We hebben aanvankelijk onze intrek genomen in het Backpackers hotel: House on the Hill waar we voor 11 euro per nacht terecht konden. Was niet luxe maar best goed toeven.
Omdat het toch iets langer ging duren zijn we vervolgens overgbracht naar een luxe bungalow even buiten Kaapstadt. Zwembad en alles er bij etc. 13 euro p.p per dag.
Ondanks het feit dat Kaapstadt voor zuid-afrikaanse begrippen een dure stad is, Is het leven hier ong.30 % goedkoper als in Nederland.
De rest van Zuid-Afrika is echt spot goedkoop. Ontbijtje bv. 5 euro met alles er op en er aan.
Zeker als je zoals ons op low budget gaat.
Omdat de temperatuur niet erg afweek van nederlandse zomers, soms koude dagen met bewolking en af en toe regen en dan weer eens warm, hadden we aanvankelijk niet echt het idee in Afrika te zijn.
Over het algemeen is er behoorlijk wat luxe. Maar ook armoede. Er leven behoorlijk wat minder bedeelden in sloppen in zeer grote achteraf wijken.
Qua dierenwereld valt het wel op dat je in een ander werelddeel zit.
Flamigo's, peilkanen, bavianen, struisvogels, en de overal aanwezige Ibis laat je bewust zijn van dit gegeven.
Verder was het bijzonder om dolfijnen, walvissen, pinguins etc te zien.
Ook hebben we Cape point bezocht. Dit betrof een erg toeristisch punt. Veel mensen kwamen ons vragen of we vanuit Nederland naar Zuid-afrika kwamen.
Cape point betreft echter niet het zuidelijks punt van dit werelddeel. Dit betreft Cape Agulhas. Hier treffen de Inidisch Oceaan en Atlantische Oceaan zich. Ook dit hebben we uiteraard bezocht.
De zuid-afrikaan (tenminste de blanke) betreft over het algemeen een open persoon die het hartstikke leuk vindt als hij hoort dat we van Nederland komen.
En dan heb je natuurlijk de tafelberg. Die Kaapstadt uiteraard wereldberoemd maakt. Ook deze hebben we beklommen waarna we de dag er na toch behoorlijk wat spierpijn hadden.
(Trouwens Judith. Rob is daar verliefd geworden op een marmot.....)
Voor iemand die vanuit Nederland eens een leuke vakantie wil hebben is Kaapstadt zeker aan te bevelen. Wij hadden het echer na een week gezien omdat we op onze fietsen wilden springen. Daar komen we zo overigens nog even op terug.
Voor de vrouwen kun je verder nog telatief goedkoop shoppen in een prachtig romantisch haventje "Waterfront" waar de robben op de kade liggen. Van hieruit kun je dan naar Robben Island waar Nelson Mandela gevangen zat.
Tjah, en dan de motoren. Woensdag 9 november hebben we deze opgehaald bij het bedrijf Trutainers. We kwamen vervolgens de loods inwandelen en daar stonden onze kratten ons gestapeld en al, zonder schade aan te gapen. Toch maar even een keer knipperen met de ogen......maar dan komt toch die eerste reactie, namelijk: "GESTAPELD????!!!!!" Yep, gestapeld dus, gelukkig waren de kratten stevig...je wil je niet gaan afvragen wat er was gebeurd als we zelf met de hamer aan de slag waren gegaan. Ochja, ook dat is Afrika. Maargoed, afgezien van het aangehaalde zakelijke geschil zijn we ter plekker perfect geholpen en hebben de motoren de overtocht dus zonder enige schade doorstaan. Het weerzien was natuurlijk emotioneel. Ja, we zijn mannen, maar toch, al is het maar dat je zeker weet dat de reis kan beginnen;-) Overigens heeft de juridische afdeling van Ziegler ons inmiddels via de mail een nieuw schikkingsvoorstel gedaan, wat de schade voor ons wat reduceerd. Kennelijk voelen ook zij aan dat ze voor de tweede keer wat steken hadden laten vallen.

Tita Tovenaar

Tita Tovenaar.... Het is waar, het is waar...Echt waar... Echt waar.. De bikes zijn daar.
Ja na alle sores hebben we dan uiteindelijk de bikes. Ze hebben ons voor 300 euro
pp in de nek geslagen. Zelfs Ipa Zuid-Afrika heeft er nog heen gekeken, doch het blijft(net als in Nederland) een zakelijk geschil.
Alleen heel vreemd dat de kosten uiteindelijk voor het uitpakken van een container nu bijna net zo duur zijn als de complete verzending van de motoren vanuit Rotterdam incl inkratten en inpakken van de container in Nederland. De ene maatschappij geeft de andere weer de schuld. Maar ja we moesten wat en we gaan uiteraard in Nederland verder kijken.
Vanaf nu zal het eindelijk gaan gebeuren morgen vroeg om 08.30 uur bestijgen we onze rossen om richting oost Zuid Afrika te rijden. We gaan dan over van onze luxe bungalow naar iets nog veel en veel mooiers, namelijke onze tentjes. Vanaf nu zijn we dagelijk bezig met rijden, koken, tent opzetten en afbreken etc. Kortom dicht bij de natuur en onze bikes. Waar het allemaal uiteraard om draait...

In een volgend bericht laten we jullie iets weten over ons verblijft in Kaapstadt. Een van de mooiste steden van de wereld.

Ja:
Zelf onze BMW brothers hebben een KTM mutsje gekocht bij KTM Cape Town. (Het moet allemaal niet gekker worden.....). Stonden trouwens veel ktm met een behoorlijk gebruikt uiterlijk. Ja.... Offroad rijden kunnen ze hier wel zo te zien.

handjeklap deel 2

Het goede nieuws is: onze fietsen zijn zondag gearriveerd! We hebben zelfs per toeval onze boot de haven zien invaren tijdens een zgn "Sunset-watch", wat hier iedere mooie avond een hele happening is in het berggebied rondom Cape Town. Het slechte nieuws: we hebben ze nog niet!! Morgen gaat het als het goed is gebeuren, en wel om 10.00uur. Dat zou natuurlijk zomaar 11.00uur kunnen worden, of 12.00 uur, maar onze fietsen staan in ieder geval in de loods van Trutainers te wachten op hun baasjes. We hebben inmiddels ruzie (ohnee, dat heet een zakelijk conflict);-) met ons transportbedrijf in Nederland (Ziegler), Ziegler heeft op haar beurt weer ruzie met 3 andere bedrijven, maar die verdomde factuur, die bleef ons fijn aanstaren ondanks het feit dat iedereen het er over eens was dat er dingetjes niet zo netjes zijn gelopen. Kortom, we hebben vandaag 500pp betaald om de motoren vrij te laten geven, en dat gebeurd dus morgen, samen met het onderzoek van de douane.

Ochja, ook dat komt allemaal goed. Morgen kunnen we in ons mega-luxa optrekje (vrijstaande bungelow met zwembad die eigendom is van een kennis van de eigenaresse van House on the Hill) de motoren gaan optuigen, waarna we donderdag gaan rijden. Ziegler heeft inmiddels al een aansprakelijkheidstelling op grond van dwaling van ons ontvangen, en we gaan er eigenlijk vanuit dat ze overstag zullen gaan. Dan maar op de Hollandse manier dingen oplossen dus...hoewel een brief typen in de zon, onder een palmboompje, bij je luxe bungalow toch wel z`n charme heeft. Morgen ws weer een post van Rene met foto`s want een Samsung Galaxy tab en een blogspot-blog is geen goede combi. Om met Ricardo te spreken: CIAU!! Wouter

Foto 1: is een huis die hier te koop is voor ong.100.000 euro. In nederland 3-4 vier keer zo duur. Zitten we in voor 13 euro p.p. per nacht.
Foto 2: Ms Mol Caledon met onze motoren er nog op.
Foto 3: Aankomst kaapstadt met op achtergrond Robbenisland. (Zat voorheen Nelson Mandela gevangen. In buurt zijn nogal wat robben te zien. Vandaar de naam).

Handjeklap?

Zoals in de episode van gisteren werd aangehaald zouden we vandaag de formaliteiten gaan afwikkelen met de inklaringsagent, te weten Andrew Herbert van Federal Clearing and Forwarding. Dat gedeelte ging prima. Ongeveer 100 euro per motor en ze zouden de douane-afwikkeling voor hun rekening nemen. Prima. Totdat Andrew de magische woorden sprak: "ow-yeah, i already received the invoice of your shipping agent Contra Consilidations here in Cape Town." Kosten op de factuur: 24000 rand of wel 2400euro!!!! Kortom, trouble in paradise aangezien Ziegler Nederland deze kosten had geschat op 100-200euro per motor!

Aangezien wij ons beseften dat onze onderhandelingspositie niet ideaal was Ziegler Nederland ingeschakeld, die net zo geschokt waren als wij. Na veel bellen, mailen en boos worden is de situatie nu dat de factuur aangepast gaat worden, maar pas maandagmorgen. Hoe de vork precies in de steel zit is bij ons bekend, alleen veels te ingewikkeld om hier uit te leggen. Maandag zal er meer bekend zijn, en wij treffen al wat voorbereidingen om andere instanties in te schakelen, want zonder een dikke halvering van de kosten gaan wij niet akkoord. Ochja, om de beroemde woorden maar weer eens te spreken: "alles komt goed!". Wouter

haaaai!!!!!

Zo, vandaag een pittig dagje achter de rug gehad. Reneke had er in gedachten al tien tube's tandpasta's doorheen gejast, maar vandaag was het dan eindelijk zover, we gingen de tanden poetsen van de witte haai a.k.a. de mensenhaai. Om 08.00 uur stond het busje van 'white shark ecoventures' voor de deur en kon de twee uur durende reis richting Gansbaai beginnen. Onderweg nog een heel divers gezelschap opgepikt van onze leeftijd (Rene even niet meegerekend) waaronder twee Hollanders, een Duitser, een Noor en twee Amerikanen waarvan de dame caliber Paris Hilton was met bijbehorende capsones. Na een uurtje gestopt bij de Hermanus-baai, dat bekend staat als paringsplaats van walvissen en ja hoor, ze lagen er..inclusief net geboren kalfjes! Gaaf om te zien, alleen ben je na een kwartiertje wel uitgekeken. Om onze gids te quoten: 'they are a just bunch of laizy motherf..!' en ja..they are;-)

Hup, verder gegaan richting Gansbaai. Na aankomst even wat formaliteiten afwikkelen o.a. een eigen- risicoverklaring 'just in case of'...'Uhm, ja bedankt he, we moeten nog!' ;-). In ieder geval daarna met het 'bootje' van het bedrijf (2x 250pk outboard) richting de plaats gevaren waar het ging gebeuren. We waren nog niet gestopt of de eerste witte haai cirkelde al om onze boot heen.

-om even een korte heads-up te geven. Men heeft per keer 25kg vis bij zich, meer mag wettelijk niet in Zuid-Afrika, aangezien het anders teveel weg heeft van voeren. Deze vis wordt aan een touw met een boei gebonden, waarna de haaien proberen de vis te pakken. De medewerkers van het bedrijf trachtten dat te voorkomen aangezien de 25kg vis er dan te snel doorheen is, alleen vaak zijn de fuckers te snel, en lukt het ze niet om te voorkomen dat de vis toch wordt meegenomen. De haaien die we vandaag gezien hebben waren alleen maar jonge -onervaren- witte haaien tussen de 3 en 6 jaar oud met een lengte van ongeveer 3.5 meter lang. De ouderen houden niet van dit soort poespas en blijven op afstand. -

Anyways, nadat alles in stelling was gebracht het wetsuit dus maar aangetrokken en met z'n vieren een metalen kooi ingegaan die langs de boot hing. Door de vis dichtbij de kooi te gooien kon je de haaien gewoon aanraken -wat niet mocht en we dus ook niet gedaan hebben- maar erg gaaf was het zeker! Voor een schrikmomentje zorgde een van de eerste haaien, die verhapte zich en kwam enkele seconden met zijn neus vast te zitten in de kooi. Voor de duidelijkheid, de neus kwam hierbij de kooi in en kwam tot stilstand 20cm voor het kruis van Erik. Aha, vandaar die eigen risicoverklaring!! Verder dus een geweldige ervaring die het geld meer dan waard was! De foto's en het filmpje spreken voor zich.

Owja, we zijn nog een klein detail vergeten. De zee was nogal wild. Vooral op het bovendek. Helaas had de zeeziekte dus voor een slachtoffer gezorgd, en wel de enige persoon die hier medicatie tegen had meegenomen MAAR DIE WAS VERGETEN;-) Rene voelt zich inmiddels weer beter..dus no worriez, ook voor hem was het een onvergetelijke ervaring. Eentje die overigens zeer goed verzorgd was en een aanrader is voor mensen die nog eens naar Zuid-Afrika gaan! Programma van morgen: handjeklap met de inklaringsagent om de motoren snel en goedkoop door de douane te krijgen! Wouter

Afrika here we come

Ja nadat we afscheid hadden genomen bij het huis van Ilse en Rene zijn we gezamelijk vertrokken naar airport Zaventem. Hier werd nog eens afscheid genomen van vriendin en ouders waarna we met Qatar Airlines richting Kaapstadt zijn vertrokken.
Op het vliegveld in Doha (Qatar) zagen we oa. batmans, vliegende tapijten, mensen met gordijnen om etc. De film Aladin was er niets bij.
Zelfs Rob begon vreemd te doen en begon naar een heuse Lamborgini te lonken. Toen we hem uitgelegd hadden dat het beter was om niet zo veel geld uit te geven aan iets met 4 wielen en nadat we hem konden overtuigen dat er geen noppenbanden op pasten ging hij over stag en kocht hij de auto toch maar niet.
Na ongeveer 24 uur met vliegen en wachten op vliegvelden bezig te zijn geweest kwamen we uiteindelijk in Kaapstadt aan. Over Qatar ailines overigens allen maar lof.
Goedkoop, luxe en superbediening. Geloof iets van rond de 460 euro voor een enkeltje via Brussel, Doha, Johannesburg naar Kaapstadt.
Maar ja.... Toen kwamen we in kaapstadt aan. Vol goede moed gingen we de douaneafdeling binnen om een inreisstempel in ons paspoort te ontvangen. Echter al ras bleek dat er terplaatse "iets niet aan de haak was" . Wat is det denne ??????
Ja we hadden een enkeltje geboekt en dat was nu het probleem. We moesten namelijk een garantie geven dat we binnen drie maanden het land zouden verlaten en dat ging alleen middels een retourticket. Na veel gepraat waarvan we eigenlijk de indruk hadden dat men eigenlijk helemaal niet naar ons luisterde kwam er een donkere dame naar ons toe die ons wel wilde helpen. (Later bleek van ons geld af). Ze begon op fluisterende toon met ons te praten en we moesten maar met haar meelopen en op haar teken wat geld laten wapperen. Op deze wijze kon ze er voor zorgen dat we alsnog een stempel konden krijgen. ???????????. Maar goed we hadden al wat verhalen gehoord over Afrika maar dat dit ook al in een land als zuid -Afrika zou spelen en dat de douane hier ook nog aan meespeelt raakte ons toch wel even,in ons sterk aanwezige rechtvaardigheids gevoel. Uiteindelijk ruzie gemaakt over de prijs en omdat er ook al passagiers een borg van 900 euro hadden betaald (welke ook mogelijk niet terugbetaald zal worden)toch maar uiteindelijk overstag gegaan. Ze wilden ons tegemoet komen door 100 dallar voor Wouter en Rene te vragen. Rob en Erik kregen het voordeel van de twijfel omdat ze een ticket konden overleggen vanuit Tanzania naar Nederland. Dus 100 Dollar voor Wouter en Rene. Maar eens voor de afwisseling over de zeik gegaan en waarempel..... Door de stellig te stellen dat ze maar 50 dollar voor 2 personen kregen werd plotsklaps alles geregeld. Stempels en bagage werd vrijgegeven. Maar ja... Ook dat is Afrika. Gelukkig dat de maat van Rene genaamd "de Goos" niet was meegegaan want anders was het enkele dagen "Jail" geworden.....
Nou hier wat foto's. Morgen gaan we Kaapstadt bekijken en 3 november gaan we de tanden poetsen van de Witte haai. Tav.basisenheid Echt: Schijnt trouwens ook dat ICI in Kaapstadt gesignaleerd is. (Wat komt die hier trouwens doen ????) Tja lees verder in de volgende afleveringen van ROB, Erik, Wouter en Rene in Afrika.
(Nee we schrijven geen boek hierover want anders wordt dit ook verboden).

Ja Wouter had weer goed voor elkaar. Hij had ons een leuk appartement geregeld midden in Kaapstadt voor een echte habbekratz en een heuse huurauto met zuid-afrikaans kenteken. Terijl ik dit typ is de foto gemaakt in de huurauto van mij. Sailant detail stuur zit rechts. Ja wit voor 70 euro huur voor 50 dagen.....