haaaai!!!!!

Zo, vandaag een pittig dagje achter de rug gehad. Reneke had er in gedachten al tien tube's tandpasta's doorheen gejast, maar vandaag was het dan eindelijk zover, we gingen de tanden poetsen van de witte haai a.k.a. de mensenhaai. Om 08.00 uur stond het busje van 'white shark ecoventures' voor de deur en kon de twee uur durende reis richting Gansbaai beginnen. Onderweg nog een heel divers gezelschap opgepikt van onze leeftijd (Rene even niet meegerekend) waaronder twee Hollanders, een Duitser, een Noor en twee Amerikanen waarvan de dame caliber Paris Hilton was met bijbehorende capsones. Na een uurtje gestopt bij de Hermanus-baai, dat bekend staat als paringsplaats van walvissen en ja hoor, ze lagen er..inclusief net geboren kalfjes! Gaaf om te zien, alleen ben je na een kwartiertje wel uitgekeken. Om onze gids te quoten: 'they are a just bunch of laizy motherf..!' en ja..they are;-)

Hup, verder gegaan richting Gansbaai. Na aankomst even wat formaliteiten afwikkelen o.a. een eigen- risicoverklaring 'just in case of'...'Uhm, ja bedankt he, we moeten nog!' ;-). In ieder geval daarna met het 'bootje' van het bedrijf (2x 250pk outboard) richting de plaats gevaren waar het ging gebeuren. We waren nog niet gestopt of de eerste witte haai cirkelde al om onze boot heen.

-om even een korte heads-up te geven. Men heeft per keer 25kg vis bij zich, meer mag wettelijk niet in Zuid-Afrika, aangezien het anders teveel weg heeft van voeren. Deze vis wordt aan een touw met een boei gebonden, waarna de haaien proberen de vis te pakken. De medewerkers van het bedrijf trachtten dat te voorkomen aangezien de 25kg vis er dan te snel doorheen is, alleen vaak zijn de fuckers te snel, en lukt het ze niet om te voorkomen dat de vis toch wordt meegenomen. De haaien die we vandaag gezien hebben waren alleen maar jonge -onervaren- witte haaien tussen de 3 en 6 jaar oud met een lengte van ongeveer 3.5 meter lang. De ouderen houden niet van dit soort poespas en blijven op afstand. -

Anyways, nadat alles in stelling was gebracht het wetsuit dus maar aangetrokken en met z'n vieren een metalen kooi ingegaan die langs de boot hing. Door de vis dichtbij de kooi te gooien kon je de haaien gewoon aanraken -wat niet mocht en we dus ook niet gedaan hebben- maar erg gaaf was het zeker! Voor een schrikmomentje zorgde een van de eerste haaien, die verhapte zich en kwam enkele seconden met zijn neus vast te zitten in de kooi. Voor de duidelijkheid, de neus kwam hierbij de kooi in en kwam tot stilstand 20cm voor het kruis van Erik. Aha, vandaar die eigen risicoverklaring!! Verder dus een geweldige ervaring die het geld meer dan waard was! De foto's en het filmpje spreken voor zich.

Owja, we zijn nog een klein detail vergeten. De zee was nogal wild. Vooral op het bovendek. Helaas had de zeeziekte dus voor een slachtoffer gezorgd, en wel de enige persoon die hier medicatie tegen had meegenomen MAAR DIE WAS VERGETEN;-) Rene voelt zich inmiddels weer beter..dus no worriez, ook voor hem was het een onvergetelijke ervaring. Eentje die overigens zeer goed verzorgd was en een aanrader is voor mensen die nog eens naar Zuid-Afrika gaan! Programma van morgen: handjeklap met de inklaringsagent om de motoren snel en goedkoop door de douane te krijgen! Wouter

Afrika here we come

Ja nadat we afscheid hadden genomen bij het huis van Ilse en Rene zijn we gezamelijk vertrokken naar airport Zaventem. Hier werd nog eens afscheid genomen van vriendin en ouders waarna we met Qatar Airlines richting Kaapstadt zijn vertrokken.
Op het vliegveld in Doha (Qatar) zagen we oa. batmans, vliegende tapijten, mensen met gordijnen om etc. De film Aladin was er niets bij.
Zelfs Rob begon vreemd te doen en begon naar een heuse Lamborgini te lonken. Toen we hem uitgelegd hadden dat het beter was om niet zo veel geld uit te geven aan iets met 4 wielen en nadat we hem konden overtuigen dat er geen noppenbanden op pasten ging hij over stag en kocht hij de auto toch maar niet.
Na ongeveer 24 uur met vliegen en wachten op vliegvelden bezig te zijn geweest kwamen we uiteindelijk in Kaapstadt aan. Over Qatar ailines overigens allen maar lof.
Goedkoop, luxe en superbediening. Geloof iets van rond de 460 euro voor een enkeltje via Brussel, Doha, Johannesburg naar Kaapstadt.
Maar ja.... Toen kwamen we in kaapstadt aan. Vol goede moed gingen we de douaneafdeling binnen om een inreisstempel in ons paspoort te ontvangen. Echter al ras bleek dat er terplaatse "iets niet aan de haak was" . Wat is det denne ??????
Ja we hadden een enkeltje geboekt en dat was nu het probleem. We moesten namelijk een garantie geven dat we binnen drie maanden het land zouden verlaten en dat ging alleen middels een retourticket. Na veel gepraat waarvan we eigenlijk de indruk hadden dat men eigenlijk helemaal niet naar ons luisterde kwam er een donkere dame naar ons toe die ons wel wilde helpen. (Later bleek van ons geld af). Ze begon op fluisterende toon met ons te praten en we moesten maar met haar meelopen en op haar teken wat geld laten wapperen. Op deze wijze kon ze er voor zorgen dat we alsnog een stempel konden krijgen. ???????????. Maar goed we hadden al wat verhalen gehoord over Afrika maar dat dit ook al in een land als zuid -Afrika zou spelen en dat de douane hier ook nog aan meespeelt raakte ons toch wel even,in ons sterk aanwezige rechtvaardigheids gevoel. Uiteindelijk ruzie gemaakt over de prijs en omdat er ook al passagiers een borg van 900 euro hadden betaald (welke ook mogelijk niet terugbetaald zal worden)toch maar uiteindelijk overstag gegaan. Ze wilden ons tegemoet komen door 100 dallar voor Wouter en Rene te vragen. Rob en Erik kregen het voordeel van de twijfel omdat ze een ticket konden overleggen vanuit Tanzania naar Nederland. Dus 100 Dollar voor Wouter en Rene. Maar eens voor de afwisseling over de zeik gegaan en waarempel..... Door de stellig te stellen dat ze maar 50 dollar voor 2 personen kregen werd plotsklaps alles geregeld. Stempels en bagage werd vrijgegeven. Maar ja... Ook dat is Afrika. Gelukkig dat de maat van Rene genaamd "de Goos" niet was meegegaan want anders was het enkele dagen "Jail" geworden.....
Nou hier wat foto's. Morgen gaan we Kaapstadt bekijken en 3 november gaan we de tanden poetsen van de Witte haai. Tav.basisenheid Echt: Schijnt trouwens ook dat ICI in Kaapstadt gesignaleerd is. (Wat komt die hier trouwens doen ????) Tja lees verder in de volgende afleveringen van ROB, Erik, Wouter en Rene in Afrika.
(Nee we schrijven geen boek hierover want anders wordt dit ook verboden).

Ja Wouter had weer goed voor elkaar. Hij had ons een leuk appartement geregeld midden in Kaapstadt voor een echte habbekratz en een heuse huurauto met zuid-afrikaans kenteken. Terijl ik dit typ is de foto gemaakt in de huurauto van mij. Sailant detail stuur zit rechts. Ja wit voor 70 euro huur voor 50 dagen.....

familie Rene

Afscheidsetentje met familie bij Italiaan in Echt oppe platz.

http://www.trotro.nl/

Hallo vrienden, zoals jullie wellicht al weten, vragen wij met onze reis ook aandacht voor een goed doel. Dat is Tro-Tro. Deze organisatie is werkzaam in Ghana en ze doen daar heel goed werk voor de locale bevolking. Kijk gerust eens op hun site. Wij hebben zeer korte lijntjes met de organisatie en daarom kunnen wij garanderen dat het geld dat wordt ingezameld, goed terecht komt. Degene die werkzaam zijn binnen de politieorganisatie, kunnen het geld dat ze willen doneren, kwijt op de BE Echt. Hierover volgt nog een mail. Voor degene die niet bij de politie werken, is het verzoek het te doneren geld over te maken op het rekeningnummer van de stichting TRro-Tro. Alvast heel erg bedankt voor jullie bijdrage. Groetjes, de bikers van weleer.

RESUME!!

Zo, even een kleine update. Na wat boze mail- en telefoonwisselingen met Ziegler Nederland b.v. (ons transportbedrijf), tot aan de directeur export toe, hebben we nu hun welgemeende excuses gekregen voor het verlate transport (incl. een kleine financiele tegemoetkoming).

Wat bleek: Wij hebben zaken gedaan met iemand van de verkoop-afdeling, waarbij we duidelijk hadden afgesproken dat onze motoren met de boot van 7 oktober zouden meegaan, zodat de motoren 26 oktober zouden arriveren in Kaapstad. Toen deze meneer van de verkoopafdeling zijn zaakjes had afgehandeld heeft hij ons transport overgedragen aan de transport-afdeling, en daarbij is niet duidelijk gecommuniceerd geworden dat dit spul de boot van 7 oktober MOEST hebben. Toen de transport-afdeling vervolgens in de gaten kreeg dat ze geen volledige zeecontainer vol hadden voor de afvaart van 7 oktober, hebben ze het eigenhandige besluit genomen om een afvaart later te pakken, we weten vandaag 19 oktober. Dit is bij combi-transporten vrij normaal (staat in de algemene voorwaarden), echter in dit geval zou het niet hebben mogen gebeuren, gezien het maatwerkkarakter van ons vervoer. En ja, juridisch is het interessant om uit te zoeken of een schriftelijke/mondelinge overeenkomst, voor de algemene voorwaarden van een bedrijf gaat...maargoed, dit is iets voor 2012 als we terug zijn. Nu moeten we maar zien te leven met deze situatie.

Anyways. De motoren worden vandaag geladen in Rotterdam in containerschip MOL CALEDON (zie foto) en de ETA in nu 6 november in Kaapstad.

Met een beetje mazzel kunnen we dus 7 november over de motoren beschikken We gaan dus een weekje lamballen in Kaapstad. Voor de duidelijkheid: We vertrekken 31 oktober om 15.10 uur in Brussel met QATAR airways (vluchtnummer QR 942)en landen 1 november omstreeks 17.00 uur in Kaapstad met vluchtnummer QR 582.

Verblijf: House on the Hill ( http://www.houseonthehillct.co.za ) Huurauto: Chevy Spark (yeah!). Het Waterfront is 8 minuten lopen van ons huisje en 3 november staat alvast een duik met haaien al op de planning. Dat was het wel weer!

Wouter

Tsja, waren wij even verbijsterd toen we hoorden dat onze fietsjes nog veilig in ROTTERDAM stonden.

verschepen

Ja... Moet zeggen de laatste weken waren even hectisch. Omdat we besloten om toch maar omgekeerd te gaan rijden had dit nogal wat consequenties.
In 2 weken tijd moest er een hele hoop gebeuren. Motoren beurt geven, alles nog aanschaffen wat er nog aangeschaft moest worden, spullen sorteren welke meegaan, vlucht afsluiten en last but not least: de motoren moesten naar Kaapstadt en ingekrat worden. Aanvankelijk was het uitzoeken. Of vliegtuig of boot. Echter de prijzen van het vliegtuig kunnen toch niet op tegen het vervoer per schip. Bijna dubbel zo duur. Ja dan maar schip. Wordt het dan met container of inkratten en gaan we zelf inkratten ???. Al met al een hele hoop gedoe. Zeker als je dit nog nooit gedaan hebt. Met z'n allen gemaild en getelefoneerd. Van de 20 bedrijven die je contacteert reageert er echter ongeveer maar 1. Kennelijk zijn we maar kleine spelers in het containervervoer met 4 motoren en is de behoeft niet groot om ons als klant te winnen. Maar de volhouders winnen ook hier. Uiteindelijk gekozen voor Ziegler group als transporteur en Qargo Packers te Pernis als inkratbedrijf. Wij op vrijdag, 28 spetember met z'n vieren gepakt en gezakt naar Pernis om de motoren in te kratten. Bleek dat we ons hadden misrekend met de maten. Tja.... Ping, ping zegt de kassa maar helaas tenkoste van onze beurs. Maar oke'eea valt toch nog redelijk mee voor ong.1700 euro moeten we in Kaapstadt op onze bikes kunnen springen. Alles inclusief: vlucht,inkratten, vervoer motoren, alle bijkomend Douane geneuzel, 2 nachten hotel, en huur auto om onze bikes bij de Douane op te halen. (Tja toch even wat anders als naar de Efteling zou ik zeggen.)

Hier wat foto's te Rotterdam van waaruit onze motoren ingekist werden en van waaruit ze richting Kaapstadt gaan.

Nog even en het was nog bijna fout afgelopen voor Wouter. Wouter werd in de week dat de motoren ingekrat zouden worden door een auto geschept waarvan de bestuurder verblind werd door de zon. Dit voor een vol terras. Gelukkig had Wouter niets en een geluk bij een ongeluk voor de motor dat het een KTM was ;). Schade oa.1 kromme remschijf en twee kromme stuurschroeven. Ja en de auto.... Die zag er niet zo florisant uit heb ik horen zeggen.